V v V -021

Twee ogen boren zich in de hare , ontmoeting  tussen een paar grijsgroene en haar blauwe ogen.
Beide zijn ze gemaskerd ,hij als gelaarsde kat en zij als muis.
Kat en muisspel grinnikt ze in zichzelf.
Met elke afklopdans verwacht ze te worden gevraagd , mag ik deze dans ?
Telkens is er een ander sneller dan hij.
Ze dansen en lachen, nou ja giebelen, zoals tieners dat kunnen ,om nietszeggende grapjes.
Op het moment dat ze de voorbijgaande ober om een glas fris vraagt ,hoort een rustige stem,
wil je deze dans met mij dansen?

De muziek zweept op tot een razendsnelle dans.
Swing ,cha-cha-cha en djive volgen elkaar op .
Hij is een fantastiche partner, raakt haar amper aan met alleen d etoppen van zijn vingers,
verstrengeld met de hare wanneer hij haar laat draaien of met lichte druk op haar rug de leiding nemend
bij het wisselen van de dans.
De muziek stopt en de is voorbij.
Pauze. Langzaam slenteren ze terug  naar hun vrienden.
“Kom, vraagt hij zullen wij samen even wat drinken”?
Ja graag fris met veel ijs als het mag.
Tegelijk zien ze het vrij ,tegen de muur staande tafeltje, met twee tegenover elkaar staande stoelen.
Ze stevenen er samen op af.

Hij doet zijn masker af en legt het op tafel , lachend neemt hij het hare en legt het er naast.
Grappig  hè kat en muis .
Toen ik je zag in dat muizencostuum dacht ik meteen dit is geen toeval ,dit moet zo zijn.
Weer kijkt hij haar aan en ze ziet een warme blik met pretlichtjes.
Ze kijken naar de anderen ,zoveel maskers ,maar ze zijn de enige als kat en muis.
Ze praten over dingen die ze doen , sport, uitgaan en over hun familie,
wat verwachten ze van de toekomst ,wat willen ze gaan doen met hun leven enz……..
Ze zijn het er beide over eens dat het organiseren van dit schoolbal ook een leuke  uitdaging is geweest.

Ze staat al zeker 10 minuten te zingen onder de douche, now it is time to say  goodbye en denkt
I never say that. Ze is nog teveel bij gisteravond.
Vandaag is iedereen vrij en heeft ze dus alle tijd om zich voor te bereiden op morgen en de
ontmoeting met haar vriendenclub.
Het is een bijzondere mooie avond geweest waarvan ze volop heeft genoten ,en die ze nooit  vergeten.
Samen uit en samen thuis is het motto en daar hebben ze zich aan gehouden.
Toch bij het afscheid heeft ze een belofte van weerzien gelezen in zijn ogen .

Rusteloos slentert ze langs het water zonder iets te zien.
Ze ziet ook het bootje niet liggen, verscholen achter het riet.
Opeens hoort ze zacht een bekend wijsje , now it is time to say goodbye .
Een lach borrelt omhoog en de echo weergalmt het naar de overkant.
Ze stapt in het bootje en samen roeien ze naar een klein zandstrandje.
In de warme stralen van de zon bekennnen ze elkaar lief te hebben.

 

 


Posted in Weblog by with no comments yet.