DINSZIN -001

Het vuur begon langzaam te branden in de open haard, terwijl een grote ,ronde maan zijn warme nog rode licht liet schijnen door de , nog niet ,gesloten vensters ,zich vermengend met de vlammen van het open vuur.
Moe van het sjouwen met de houtblokken, zette ze zich neer in de gemakkelijke fauteuille ,die ze speciaal voor zichzelf  had gekocht.
Haar ogen gesloten en haar vermoeide lichaam achterover gebogen ,mijmert ze over het bestaan van de wereld waarin ze tot nu toe heeft geleefd.
De warmte van de haard en de maan ,die inmiddels geel van kleur zijn stralen kwistig over haar heen strooide.
Wie ben ik en waarom ben ik hier vroeg ze zich ,voor de zoveelste keer in haar leven ,af.
Ben ik hier om het leven te overleven en door te geven?
Voor wie en waarom?
Onbewust knipperde ze even met haar ogen en een manestraal drong binnen en voerde haar mee.
Ze was enorm verbaasd dat ze in het geheel niet bang was ,zo alleen in diepe duisternis, zich vasthoudend aan de manestralen die
haar meevoerden.
Ze hoorde  het ruisen van vleugels, of was het de wind die zacht langs haar gleed?
Scherper luisterend naar de geluiden om haar heen hoorde ze vele zacht gefluisterde stemmen maar zag niemand.
Altijd had ze gedacht dat er boven de aarde doodse stilte zou heersen, maar behalve millioenen stille sterren waren er miljarden
onzichtbare stemmen ,die fluisterzacht voorbij dansten of zweefden en haar welkom heetten, maar nee nog niet.
Wanneer de tijd daar is zullen we er zijn om je op vleugels ,manen- of zonnestralen of misschien gedragen door de wind
te brengen naar het paradijs en alle vragen beantwoorden die nu een raadsel voor je zijn.
Langzaam opende ze haar ogen en zag ze het goed, een vette knipoog van de maan.

 

 


Posted in Weblog by with no comments yet.

W O W — Cursus

Daar gaat ze dan.
Jawel op snelcursus spelregels van opdrachten te leren lezen,
oftewel wat vaker bij de desbetreffende opdrachtgevers (sters) rond te kijken.

Cursus I  Hoe lees je een spelregel heeft ze
inmiddels afgerond en warempel ook begrepen.
Meteen na afloop van de cursus klikt ze bij Aline op opdrachten,om tot de
ontdekking te komen , dat ze een opdracht heeft gemist. Taal,
de opdracht van een week geleden.
Dat is geen goede zaak.

Terwijl ze de opdrachten nog eens doorneemt ontdekt ze dat die
inmiddels zijn veranderd.
Was er eerst op de oneven week een VvV en op de even week een WOW,
is het nu voortaan elke week.
Wel zo handig ,eerlijk gezegt, nu alleen nog uitkienen of het beter uitkomt
Van woenswil naar Dinszin te gaan .
Nu het haar allemaal wat duidelijker is geworden zal ze keuzes kunnen gaan maken.

Zo erg veel tijd om achter de pc te zitten is haar niet gegeven.
Overdag snelle tussendoortjes.
Dan blijven er de avonden ,waarin ze ook graag even chat met haar virituele vriendschappen.
Tussendoor leest ze veel bij medebloggers, die vaak een glimlach en ook wel een schaterlach
bij haar teweeg brengen.
Ze voelt zich helemaal thuis in de weblog-wereld en kan zich niet voorstellen hoe het zou zijn
zonder deze contacten ,bloggers ,die inmiddels vrienden zijn geworden.
Ze vraagt zich nu af of het misschien toch verstandig is om ook het tweede deel van de cursus
te gaan volgen,genaamd: Hoe maak ik in deze de juiste keuzes.
Och ,welnee, we houden het gewoon gezellig toch?


Posted in WOW by with no comments yet.