De regenboog

Daar  staat ze dan , klein , nietig ,  aan de voet van de regenboog. Opziend naar het omhooglopende, in prachtige kleuren ,verlichte pad, vaagt ze zich af waarom ze hier staat.
Op wie wacht ze? Hoe komt ze hier ? Waarom ?
Er lopen meerdere mensen naar boven ,ziet ze nu , oudere mensen maar ook kinderen aan de hand van vage schaduwfiguren.
Nauwelijks waarneembaar wordt ook zij aan beide zijden bij de hand genomen  en langzaam loopt ze mee omhoog.
Alle angst voor het onbekende valt van haar af.
Een weldadige warmte omringt haar en  ze voelt zich gewichtloos worden .
In het begin aan de voet van de regenboog had ze teruggewild naar het oude vertrouwde ,regelmatig omgekeken
of er een terugweg mogelijk was.
Nu kijkt ze niet meer achterom ,ze wil weten wat haar boven wacht.
Eindelijk staat ze boven op de boog , alléén , badend in het morgenrood  hoort ze ruisen van wegscherende vleugls.

 


Posted in woenswil by with no comments yet.