Gast aan tafel

Psttt, pstt, Joost ga je mee?
Joost , al gestoken in een net pakje, om straks mee te gaan naar de nachtmis,sluipt om de hoek van het huis
en rent snel naar me toe,
Je weet toch dat we straks naar de kerk moeten en dat ik schoon moet blijven.
Ja joh ,moet ik toch ook, kom nou maar ik wil je wat laten zien.
Oké , maar opschieten .
Samen lopen we naar het schuurtje ,waarin drie baardkippetjes zitten, één haantje en twee hennetjes,
die hele kleine eitjes leggen.
Aan de andere kant van het kippengedoe konijnhokken.
op dat moment was er geen één konijn meer te bekennen, weg allemaal weg.
Het witje ,met de rode oogjes ,zo’n schatje, mijn speelkonijntje, de Vlaamse reus die met drie jongen de bovenrij in beslag had genomen, weg.
Joost hoe kan dat nou ,heb jij iets gehoord of gezien ?
“Nee ik niet”, maar kom nu maar mee en dan vragen we het thuis wel.
Dat heb ik gevraagt Joost maar vader zei dat er wel weer nieuwe konijntjes kwamen.
Stampvoetend loop ik weg ,Joost in mijn kielzog.
Dat is toch niet mogelijk, maar was het verleden jaar ook niet zo?
Ria kijk daar loopt gekke Frans.

Zo kwajongens wat voeren jullie uit ?
Niks Frans
Je ziet Frans denken, zal wel niet.
Frans weet jij iets van verdwenen konijnen?
Hum…..hoezo.??
Onze konijnen zijn verdwenen en nu gaan wij ze zoeken, doe je mee?
Hu,hu,hu, lacht de boer op klompen, die hoef je niet te zoeken die vinden jullie morgen wel in de pan.

Pats, midden op zijn gezicht.
Verbluft staart Joost van mij naar Frans , die met zijn zijn mond vol tanden en hand op zijn wang met de ogen knippert.
Hard ren ik naar huis ,Frans en Joost achter me aan.
Als jullie maar weten dat ik geen konijn eet morgen ,roep ik bij binnenkomst.
Jullie hoeven mij ook nooit meer te verrassen met een jong konijntje, nooit meer .
De volgende dag zit ik als gast aan tafel toe te kijken , eten kan ik niet.


Posted in Weblog by with no comments yet.