De donkere dagen

De koorts van optuigen van kerstbomen ,versieren van de ramen heeft een aanvang genomen.
Veel winkeliers hebben hun sintspullen op sinterklaasavond al opgeruimd en verruild voor te kopen kerstcadeaux.
Het valt nog mee dat er nog geen  posters op de ramen zijn geplakt met het opschrift : Niet kijken  maar kopen.
Geld moet blijven stromen zolang als het er is.
Straks als de feestdagen voorbij zijn gaan de horica en de winkeliers op wintersport en genieten van wat de consument besteedde.

De eerste kerstkaart is al binnen en daar baal ik nou echt van.
Het zal wel goed bedoeld zijn maar ik ben nog niet toe aan de kerst.
Dat is het, denk ik ,waarom ik  opzie tegen de kerst ,het is niet zozeer de kerst maar de aankomende winter waar ik niet aan wil.
Met een sneltreinvaart heb ik vanavond de kerstkaarten geschreven  en weer weggestopt in de lade van het schrijfbureau.
Volgende week is het nog tijd genoeg om ze te posten ,moet trouwens de postzegels nog kopen.
Eind volgende week zal ik dan maar de kerstboom op de veranda buiten zetten ,alleen verlicht met kleine lampjes.
Achter in de tuin komt verlichting in de conifeer en dat is voldoende.
Binnen enkele schalen met grote en kleine kaarsen  en een groene krans met lampjes aan de voordeur.
That’s all.
Zolang ik me kan herinneren draai ik met de kerst de muziek van Mahalia Jackson  Silent night.
en zolang ik me kan herinneren stromen de tranen dan over mijn wangen en ik weet nooit waarom.

Maar eerst komt morgen.
Heerlijk met de storm ,warm aangekleed ,naar buiten.
Van de ene kant zou ik graag willen dat er iemand mee wandelde ,van de nadere kant wil ik er ook wel alleen van genieten.
Ik heb wel eens huilend door de storm gelopen en voelde me bij thuiskomst vele jaren jonger en energieker.
Nu moet ik wel naar buiten want ik moet naar fysio en ik laat met storm de auto liever thuis.
Dus pak ik de benenwagen.

 

 

 


Posted in Weblog by with no comments yet.