De Beek

Telkens wanneer ik kijk naar de achtergrond van mijn weblog ,komt er een stukje herinnering boven uit mijn jeugd.
De beek, achter het ouderlijk huis ,waar ik , zo’n jaar of zeven oud, verbleef met mijn buurjongen Joost.
Met onze handen vingen wij de visjes en bewarden die in een potje beekwater.
De bidsprinkhaan  ,in de palm van de hand ,werd tot in details bekeken  voordat di eweer de vrijheid kreeg.
Salamanders ,waarvan de mannetjes , met hun rode onderbuik mijn favoriet waren.
Uren konden wij daar vertoeven daar aan de waterkant.

Duidelijk zie ik de  ,groene ,kikker voor me waarbij  Joost een strootje in het kontje wilde prikken om hem dan op te blazen.
Dat mocht hij niet van mij, maar om hem toch een beetje tegemoet te komen mocht hij het wel doen bij de grote vette pad,
hoewel ik dan toch mijn hoofdje omkeerde ,om dan toch weer stiekem te kijken hoe dik en groot de pad geworden was.
Dat het dierenmishandeling was hadden we geen weet van, dat kwam pas later toen mijn moeder het ontdekte.

Een eindje verderop stond een hoge boom, met in de top een nest ,van wat later bleek ,een erkster.
Mijn broertje wilde persé in de boom klimmen om te zien of er eieren inlagen.
Zo ja dan stopte hij die in zijn blouse ,zoals wel vaker,  later werden die dan door Joost en mij  uitgeblazen en maakten
wij er een ketting van ,die mocht ik dan van Joost houden.

Deze dag ging het echter niet zo goed, angst voor de beek speelde hem parten.
Boven in de boom gekomen keek hij naar beneden en schreeuwde dat hij niet naar beneden durfde .
Wat we ook riepen en beloofden hij kwam niet naar beneden.
Met lood in de schoenen liep ik naar huis om iemand te halen die zo hoog durfde klimmen,
als je klein bent lijkt zo’n boom ook extra hoog.
Het leverde mij een draai om mijn oren op , hij had niet mogen klimmen in een boom vlak langs het water.
De eieren waren al uit en de jongen gevlogen.

Deze  achtergrond van mijn weblog betekent voor mij een stukje van mijn jeugd , toen nog zo zorgeloos.


Posted in Weblog by with no comments yet.