De bril

Het verlossende telefoontje maakt me blij.
Geen beginnende oogstaar .
De ogen waren wel wat achteruit gegaan en ook erg lichtgevoelig.
Vanmorgen naar de opticien geweest en een montuur uitgezocht.
Nu wordt het een alles-in-een-bril, compleet.
Het is een pak van mijn hart.

Mijn 11-jarige kleinzoon zei nog : oma als jij blind word dan spaar ik voor een hond voor jou ,dan kan je overal naar toe.
De jongste van 8 zei: Ik spaar wel voor een stok want ik spaar al voor een spel.
Maar zei de oudste ,oma dan kun je nooit meer de vogels zien die ik teken ,ook de uilen niet.
Och zei de jongste ,dan laat je ze maar aan opa zien.

Het maakte me allemaal een beetje bang ,hoe goed ook bedoeld.
Maar héérlijk dat het allemaal niet nodig is en een goeie bril de problemen kan oplossen.
Wel een flinke uitgave ,doch noodzakelijk.
Over enkele weken kan ik dus weer volop zien ook bij daglicht.

 


Posted in Weblog by with no comments yet.